Eén dashboard voor vier sites — bvdart-health

Dit is eigen werk, en dat zeg ik erbij. Er zit geen klant achter die tevreden was — wat het laat zien is hoe ik werk als niemand meekijkt, en welk gereedschap ik voor mezelf bouw als iets me te vaak stoort.

Vier sites, elk met een eigen verzameling meetpunten bij een eigen leverancier. Vindbaarheid staat in Search Console. Snelheid moet je meten. Kosten staan in vier losse facturen met vier verschillende gratis tegoeden. Fouten staan weer ergens anders.

Zolang alles goed gaat, kijk je daar niet naar. Precies daarom merk je het niet als het misgaat: een gratis tegoed dat volloopt, een pagina die na een wijziging trager werd, een foutmelding die zich sinds gisteren herhaalt. Niet één daarvan is dramatisch. Bij elkaar zijn het de dingen die je pas ontdekt als iemand anders er last van heeft. Wat ik nodig had was niet méér informatie, maar minder: één oordeel per dag.

Het systeem mag niet meevallen met wat het bewaakt. Het draait in een eigen omgeving, losgekoppeld van de sites die het volgt, en het heeft alleen leesrechten. Valt er iets om, dan valt het meetsysteem er niet mee om — anders weet je het juist op het slechtste moment niet.

Eén oordeel per dag, geen scherm om in de gaten te houden. Elke ochtend om acht uur komt er één bericht binnen: wat een grens overschreed, of de bevestiging dat alles erbinnen bleef. Een dashboard dat je moet openen om te weten of je het moet openen, lost niets op.

De grenzen staan op één plek. Wat ‘te traag’ of ‘te duur’ is, ligt server-side vast — één definitie die zowel het ochtendbericht als het dashboard voedt. Anders krijg je precies het probleem dat je wilde oplossen: twee schermen die iets anders beweren.

Wat niet betrouwbaar te meten is, meet ik niet. Eén leverancier levert cijfers over verbruikte rekentijd die aantoonbaar niet kloppen. Die zijn eruit gegaan in plaats van meegenomen met een slag om de arm — een getal waarvan je weet dat het niet klopt, is schadelijker dan geen getal.

Het cijfer dat er het meest toe doet, staat niet in een tabel: het systeem heeft inmiddels meermaals een klein foutje zichtbaar gemaakt dat, als het was blijven staan, geld had gekost — het soort verbruik dat ongemerkt oploopt tot het op je rekening staat. Daar is het voor gebouwd: niet om te waarschuwen als er iets kapot is, maar als er iets langzaam de verkeerde kant op gaat.

Het dagelijkse overzicht is gewoon onderdeel van de ochtend geworden. Het komt binnen in de chat waar de rest van het werk ook langskomt — geen extra scherm om te openen, geen gewoonte om aan te leren. En het geheel stond er in ongeveer 26 uur, verdeeld over twee dagen: elf ophalers, de volledige database-inrichting, authenticatie en 83 tests. Dat tempo komt niet uit hard werken maar uit de werkwijze: gebouwd samen met AI-agents, met mijzelf als degene die beslist wat erin gaat.