Wie ik ben,
en hoe ik werk.

Muziek maken is regels leren, en weten wanneer je ervan afwijkt.

Componeren en produceren heeft twee kanten. De muzikale kant bestaat uit regels voor harmonie, ritme en opbouw; die leer je om ze bewust te kunnen loslaten. De technische kant is het geluidspad van instrument tot luidspreker, waarin elke schakel precies het juiste volume moet doorgeven.

Daarnaast denk ik bij elk nummer aan de luisteraar. Bij het voorbereiden van een DJ-set is dat het hele werk: welk publiek staat er, in welke stemming is het, en welke volgende plaat brengt ze waar ik ze wil hebben.

Beelden maken door een rekenregel met de hand te bedienen.

Ik maak abstracte beelden met een rekenregel die convolutie heet: dezelfde bewerking waarmee fotosoftware een beeld verscherpt of vervaagt. Ik bedien die bewerking met de hand, via een omgebouwd kassatoetsenbord, en herhaal hem tot er een beeld ontstaat dat blijft boeien.

Die bewerking is niets bijzonders. Hij draait in elke telefooncamera en in elk model dat beelden herkent. Het verschil is dat ik hem zelf stuur in plaats van hem automatisch te laten lopen.

Een goede foto maken met zo weinig mogelijk apparatuur.

Fotografie is voor mij een moment vastleggen met zo weinig mogelijk middelen.

Op evenementen fotografeer ik met een Canon uit 2013 en een groothoeklens, en de resultaten kunnen naast die van veel duurdere camera’s staan. Productfoto’s voor webshops schiet ik met een Sony Mavica uit 1998. Die levert kleine bestanden van 640 bij 480 pixels, die op een website geen enkele bewerking nodig hebben en er toch modern uitzien.

Na de opname begint het kiezen: van honderden foto’s naar een serie van tien.

Digitale beelden afdrukken zonder dat er iets verloren gaat.

Mijn beelden druk ik zelf af op aangepaste inkjetprinters. Dat kwam uit een eis: de beelden zijn klein, van 64 bij 64 tot 512 bij 512 pixels, en op papier moet elke pixel als een scherp vlak zichtbaar blijven.

Een gewone printer maakt randen zachter bij het vergroten. Voor dit werk moet dat uit. Daarna volgt kleurbeheer: zorgen dat de kleur op papier gelijk is aan de kleur op het scherm. Dat is voor mij een noodzaak, geen hobby, maar ik haal er wel het maximale uit met goedkope inkt en goedkoop papier.

Kleuren meet ik met een professionele kleurmeter die ik als defect kocht. Met open-source software werkt hij weer op het niveau van een nieuw exemplaar.

Elektronica waarin je elk onderdeel kunt zien en meten.

Analoge audio-apparatuur is leuk omdat je alles kunt zien en meten. Elk onderdeel heeft één functie, en met een meter vind je zonder handleiding waar de fout zit.

Vaak zit er ook mechaniek in die oplost wat tegenwoordig software doet. Een oud cassettedeck draait het bandje automatisch om met een stelsel van hefbomen en tandwielen; een nieuwer deck doet hetzelfde met een tweede kop en een stukje code.

Machines programmeren die dagen achter elkaar zonder toezicht produceren.

Als leerling-verspaner programmeerde en bediende ik CNC-freesmachines en de robots die ze bevoorraden. Het eigenlijke werk is het programma: dat moet de machine dagen laten doorlopen met zo weinig mogelijk stilstand.

Dus plan je voor wat er misgaat. Een frees slijt, en het programma moet daarvoor corrigeren voordat de maten afwijken. Je meet tussendoor en past aan. En elke seconde telt: één seconde per stuk is bijna drie uur op een serie van tienduizend.

Een 3D-printer is gereedschap, geen hobby.

Ontwerpen in CAD en 3D-printen doe ik omdat het nuttig is, niet omdat ik het mooi vind.

Het is de snelste manier om een onderdeel te vervangen of een idee in handen te hebben: vanmiddag getekend, vanavond geprint. Net als bij de inkjetprinter haal ik ook hier meer uit goedkope apparatuur dan de fabrikant belooft.

Een drone besturen die niet kan stoppen.

Ik vlieg racedrones in de handmatige stand. Daarin stopt de drone niet als je het gas loslaat: hij vliegt door op zijn snelheid, en voor een simpele bocht bedien je vier assen tegelijk.

Je moet dus vooruitkijken en continu bijsturen. Dat vraagt volledige concentratie, en die concentratie is precies waarom ik het doe.

Eerst begrijpen waarom iets kapot is, dan pas repareren.

Bij eigen spullen repareer ik op gevoel: openmaken, kijken, maken. Dat lukt bijna altijd. Een vaste procedure volg ik als de inzet hoog is, zoals bij de Apple-reparaties die ik bij Coolblue deed, of als de oorzaak niet meteen duidelijk is.

Wat ik leuk vind is de oorzaak vinden: waarom doet dit apparaat dit. Een scherm of batterij vervangen is routine. Begrijpen waarom een toestel steeds opnieuw opstart is de echte reparatie.

Hoe een brein werkt, en wat dat zegt over AI-modellen.

Wat mij bezighoudt is de overeenkomst tussen een brein en een taalmodel. Je gedachten komen vanzelf en je stuurt ze maar gedeeltelijk, net als de tekst die een model woord voor woord produceert. En een stemming werkt als een instructie vooraf: wie somber begint, leest alles wat volgt somber. Een model doet hetzelfde met de context die je het meegeeft.

Ik lees erover uit interesse, maar ik gebruik het dagelijks.

In één zin uitleggen waar anders een uur voor nodig is.

Ik leg dingen graag uit met een vergelijking. De maatstaf: mijn moeder moet het begrijpen. Het doel is iets ingewikkelds terugbrengen tot de kortste uitleg die nog klopt.

Dat leerde ik aan de servicebalie bij MediaMarkt en Coolblue, waar ik klanten moest uitleggen waarom hun probleem niet onder de garantie viel. Dat lukt alleen als je het zelf echt begrijpt.

Kijken naar iets dat veel groter is dan je eigen werk.

Astronomie geeft mij perspectief. Alles wat er is, van sterren tot mensen, komt voort uit dezelfde natuurlijke processen. Dat is het grootste systeem dat er is, en ik vind het rustgevend om daar af en toe naar te kijken.

Ruimtevaart is de technische kant daarvan. De eerste sondes werden op miljoenen kilometers afstand bestuurd met minder rekenkracht dan een Game Boy. Dat het lukte kwam door zorgvuldig ontwerp, niet door dure apparatuur.

Hier komen alle interesses samen.

Sinds medio 2025 bouw ik fulltime websites, webshops en automatiseringen, in TypeScript en Python, samen met AI-modellen zoals Claude. Alles wat ik in muziek, metaal, beeld en taal leerde gebruik ik daarin.

Het werk bestaat uit dezelfde stappen: uitzoeken hoe iets werkt, het ontwerpen, bouwen, kritisch nakijken, repareren tot het klopt, en uitleggen wat er gebeurt.