Composio

Composio is een dienst waarmee een AI-agent namens een gebruiker andere software kan gebruiken, zoals Gmail, Slack of GitHub. Elke gebruiker koppelt zijn accounts één keer via een inloglink. Composio bewaart en vernieuwt die inloggegevens, zodat de agent een e-mail kan versturen of een ticket kan aanmaken zonder ooit een wachtwoord of toegangstoken te zien. Ontwikkelaars voegen het met een paar regels code toe.

Wat doet Composio?

Een AI-agent die in andere apps werkt, heeft twee dingen nodig: tooldefinities die het model kan aanroepen, en een geldige login voor elke gebruiker en elke app. Composio levert allebei. In maart 2026 beloofde de homepage toolaanroepen, gedelegeerde authenticatie en uitvoering in een sandbox voor meer dan 1.000 apps (snapshot van 25 maart 2026); in september 2026 spreekt de documentatie van meer dan 1.500 toolkits. De SDK's voor Python en TypeScript staan op GitHub onder de MIT-licentie (sinds februari 2024, ongeveer 30.000 sterren in september 2026). De dienst erachter draait bij Composio zelf en vraagt een API-sleutel; in september 2026 was er een gratis abonnement voor 100.000 toolaanroepen per maand en betaalde abonnementen vanaf $29 per maand (prijzen).

Hoe werkt het?

De kernbegrippen zijn overzichtelijk:

• Een toolkit is de verzameling tools voor één dienst. De toolkit github bevat tools om issues aan te maken of pull requests te beheren.
• Een tool is één actie met een schema voor invoer en uitvoer, met een naam als GITHUB_CREATE_ISSUE.
• Een gebruiker is een ID uit je eigen app. Elke toolaanroep draait onder de gekoppelde accounts van die gebruiker, zodat de agent van de ene gebruiker nooit bij de gegevens van een andere komt.
• Authenticatie: als een tool een account nodig heeft, maakt Composio een Connect Link. De gebruiker logt daar in, en Composio regelt de OAuth-doorverwijzingen, het uitwisselen van tokens en het vernieuwen ervan. Standaard gebruikt het zijn eigen OAuth-apps; voor je eigen huisstijl of rechten koppel je je eigen app (authenticatie).

De manier waarop je tools aan het model geeft, veranderde in de loop van 2026. In de README van maart 2026 gaf composio.tools.get(user_id=…, toolkits=[…]) de tools van een toolkit terug in het formaat van je agentframework, met koppelingen voor de OpenAI Agents SDK, Anthropic, LangChain, LangGraph, LlamaIndex, CrewAI en andere. In september 2026 begint de documentatie bij een sessie. Een sessie geeft de agent een klein, vast setje metatools om tijdens het werk tools te zoeken, te autoriseren en uit te voeren, zodat het contextvenster niet volloopt met honderden tooldefinities. Sessies zijn ook via MCP bereikbaar.

Waar moet je op letten?

• Composio beheert de tokens van je gebruikers, en de toolaanroepen lopen via zijn servers. Je vertrouwt een leverancier dus toegang tot accounts toe.
• De gebruikers-ID doet ertoe. De documentatie waarschuwt voor ID's die kunnen veranderen, zoals e-mailadressen, en voor de ID default in productie, omdat die de gegevens van andere gebruikers blootlegt.
• De API verandert snel: de quickstart veranderde tussen maart en september 2026, en REST API v3.0 heet inmiddels legacy, ten gunste van v3.1.

Voorbeeld

Stel: een webbureau laat een agent e-mails van klanten over bugs omzetten in werkitems. De projectmanager koppelt Gmail, GitHub en Slack één keer via Connect Links. Komt er een bugmelding binnen, dan leest de agent de e-mail, zet hem met GITHUB_CREATE_ISSUE in de juiste repository en plaatst een bericht in het Slack-kanaal van het team. Elke aanroep draait onder de eigen accounts van de projectmanager, en haar wachtwoorden bereiken de agent nooit.